Ślubne ABC – Ślub kościelny

Ślub kościelny dla różnych osób ma różne znaczenie, dla wierzących jest naturalną koleją rzeczy, przyjęciem sakramentu małżeństwa, dla innych niechcianą koniecznością, jeszcze dla innych piękną uroczystością z cudowną oprawą.

Dokumentami niezbędnymi do zawarcia ślubu kościelnego są:

  • Dowody osobiste,
  • Metryki chrztu – nie starsze niż 3-miesięczne,
  • Zaświadczenia o bierzmowaniu,
  • Świadectwa nauki religii (zależy od parafii),
  • Potwierdzenie nauk przedmałżeńskich i odbycia spotkań w poradni rodzinnej,
  • Zaświadczenie o wygłoszeniu zapowiedzi, jeżeli głoszone były w innej parafii,
  • Zaświadczenia o spowiedzi.

Na 3 miesiące przed ustaloną datą ślubu w kancelarii parafialnej należy spisać  protokół przedślubny. Do spisania protokołu potrzebne będą dowody osobiste, aktualne metryki chrztu, tj. z datą do 3 miesięcy wstecz, ostatnie świadectwo katechizacji, świadectwo bierzmowania, zaświadczenie o uczestnictwie w katechezie przedmałżeńskiej, zaświadczenie z poradni życia małżeńskiego. Młodzi przystępują wtedy po raz pierwszy do spowiedzi. Po spisaniu protokołu przez 2 tygodnie w parafiach młodych głoszone są zapowiedzi.

Tydzień przed wybraną datą ślubu ma miejsce spisanie  aktu ślubu. Należy stawić się w kancelarii parafialnej  z kompletem dokumentów.  Zaświadczenie o spowiedzi nie jest potrzebne, dostarczyć je należy w dniu ślubu. Przy spisaniu powinny powinni być obecni dwaj świadkowie, w przypadku gdy nie mogą się stawić, należy podać ich imiona, nazwiska i wiek.  Świadkami mogą być osoby tej samej płci. W przeddzień ślubu należy  przystąpić po raz drugi  do sakramentu spowiedzi.

Zawierając małżeństwo z osobą innego wyznania, ale ochrzczoną, o zgodę prosi się biskupa diecezji, na terenie której mieszka ta osoba. Prośbę składa się za pośrednictwem parafii, w której odbędzie się ślub, o zgodę występuje proboszcz.

Na ślub z osobą nieochrzczoną potrzebna jest dyspensa, którą może wydać biskup. O dyspensę występuje wikariusz w imieniu proboszcza parafii.

Ślub z rozwodnikiem lub rozwódką możliwy jest pod warunkiem uzyskania unieważnienia małżeństwa, które potocznie nazywamy rozwodem kościelnym. Proces stwierdzenia nieważności jest bardzo długi, pomiędzy  przesłankami, które muszą zajść aby je stwierdzić znajdują się między innymi: kłamstwo – w przypadku np. zatajenia poważnej choroby lub bezpłodności, zatajona odmienna orientacja seksualna, zatajona choroba psychiczna, zatajony fakt posiadania dzieci czy nieskonsumowanie małżeństwa. Nie są to jednak jedyne powody unieważnienia małżeństwa, Kościół stara się dotrzymać kroku przemianom społecznym i tak np. unieważnienie możemy uzyskać z powodu różnic charakterów czy agresji współmałżonka. Po otrzymaniu unieważnienia byli małżonkowie mogą przystępować do sakramentów, do sakramentu małżeństwa również i będzie to ich pierwszy ślub, a nie drugi, gdyż pierwszy zgodnie z prawem kanonicznym nie miał miejsca.

Ślub z osobą niewierzącą jest możliwy pod warunkiem uzyskania dyspensy od proboszcza parafii gdzie udzielony będzie ślub. W takim przypadku stosowane są te same przepisy co w stosunku do osób innych wyznań. Niewierzący małżonek nie składa przysięgi przed Bogiem.

Wybierając datę ślubu trzeba mieć na uwadze okresy, w których kościół nie udziela sakramentu małżeństwa, jest to Wielki Piątek, okres Adwentu oraz Wielki Post.